Weekend in Duinkerke: naar om, als het eten op is, nee te moeten zeggen.
Afgelopen vrijdag, 5 juni 2026, vertrok er opnieuw een meerdaagse missie vanuit Capelle a/d IJssel naar Duinkerke. Sarine: We hebben gehoord dat er deze week 2 ontruimingen zijn geweest. Wat een impact op de mensen die daar zitten! Alles wordt dan omvergehaald door de Franse politie. Wéér je tent, je slaapzak en andere spullen weg! Wat een onrust en dreiging! De afgelopen dagen hebben ze dus ook weinig tot niets kunnen eten. Hoe zullen we hen aan gaan treffen?
Vrijdag zijn we vertrokken, met een extra aanhangwagen met spullen. Bijzonder hoeveel spullen er weer zijn verzameld om meegenomen te worden naar Duinkerke. Zó mooi dat zoveel mensen zich betrokken voelen door mee te helpen met donaties, kleding, slaapzakken, handdoeken en meeleven en meebidden! Deze hebben we in de middag in het MRS-warehouse gebracht. Dit is een grote opslagruimte waarvandaan 10 medewerkers 6 dagen per week bezig zijn om hulp te bieden in de Jungle. Dit doen ze door elke dag naar de Jungle te gaan om te kijken wat de vluchtelingen nodig hebben en dagelijks contact met ze te hebben. Iedereen mag bij ze aangeven waar behoefte aan is. Vervolgens wordt er een ticket gegeven, waarmee de mensen later op de dag de spullen geleverd worden in de Jungle en ze hun pakketje kunnen afhalen. Zo worden de spullen gericht verdeeld per persoon en worden er geen spullen weggegeven die mensen al hebben. Ook ervaren deze mensen dan nog een klein beetje regie over hun eigen leven in deze omstandigheden.
In het warehouse staan ook wasmachines. Kleding kan ook tijdens het bezoek van MRS aan de Jungle meegegeven worden om deze te laten wassen. Mensen zijn vaak gehecht aan het laatste beetje kleding dat ze meenamen tijdens de vlucht. Na het warehouse zijn we bij het hotel groenten gaan snijden voor de volgende dag. Zaterdagmorgen zijn we met 12 vrijwilligers na het ontbijt naar de Jungle vertrokken met een auto vol eten en andere hulpgoederen. Het regent en het waait hard. We hebben ruim 900 maaltijden uitgedeeld en het was niet genoeg. Brood met een halalburger, fruit, sla, tomaat en komkommer. De rij bleef net zo lang als toen we starten. Daarnaast hebben we meer dan 100 liter thee en koffie kunnen schenken aan deze mensen die nat en verkleumd waren door de regen en de kou.
Ondanks de moeilijke omstandigheden was de sfeer onder de vluchtelingen opvallend goed. We leverden ook stroom van het aggregaat voor het opladen van de telefoons. Er verblijven op dit moment veel vrouwen en kinderen in de jungle. Voor de kinderen waren er rugzakjes met klein speelgoed. Daarnaast mochten we de kinderen ook blij maken met gebreide knuffeltjes. Deze kunnen veel troost geven aan kinderen die ’s nachts koud en nat gaan slapen in hun tentje of in een provisorisch onderkomen van dekzeilen. Het was bijzonder om te zien hoe de kinderen, ondanks de regen en hun moeilijke situatie, toch speelden en plezier maakten. Een glimlach op het gezicht van deze kinderen is bijzonder om te zien. Voor de vrouwen en de baby’s hadden we luiers en hygiëne producten meegenomen, waar veel behoefte aan was. Dankbaar dat we op deze manier iets konden betekenen voor mensen die leven in zeer moeilijke omstandigheden.
Zaterdagmiddag mochten we het ontbijt vast voorbereiden voor de zondag. Veel snijwerk en ook alvast alle 800 eieren breken en in bakken doen. Na een wel heel vroege start, dankzij een brandalarm in het hotel, gingen we zondagochtend gelijk van start. De 125 liter thee en de koffie stonden al snel klaar. Deze ochtend mochten we maar liefst 840 ontbijtjes verzorgen. Ondanks de stevige wind, waardoor we de partytenten niet konden opzetten, was het dankzij het zonnetje dat af en toe doorbrak een aangename ochtend. We hebben Arabisch platbrood, gevuld met groenten, salade en een gebakken ei kunnen aanbieden. Verder waren er ook bananen en een zakje dadels. Maar wat is het naar om, als het eten op is, nee te moeten zeggen tegen de mensen die nog steeds in de rij staan en al een uur of langer wachten.
Mensen waren dankbaar voor hun brood met vulling en alles wat we hadden meegenomen hebben we ook kunnen uitdelen. Ook waren er weer mooie gesprekken. Wat een schrijnende verhalen waarom mensen moesten vluchten, sommigen zijn hier net, anderen zitten hier al een jaar vast en hebben al vaker de overtocht geprobeerd te maken, zonder resultaat. Natuurlijk werd er ook gevoetbald met de kleintjes. Die waren verrassend fanatiek en zorgden voor veel plezier, gelach en mooie momenten. Nu weer thuis, met een hoofd vol met herinneringen, verhalen en gezichten op mijn netvlies. Moe, voldaan, en dankbaar. Blij dat ik daar nabij ze mocht zijn. Dat ik liefdevol en met ontferming naar ze mocht kijken. Dat we Gods Liefde mochten doorgeven door onze handen, onze ogen en oren en onze nabijheid. En dat zij zich gezien mochten voelen als méns, niet als lastpost of verschoppeling. We mochten met het team hoop, warmte en praktische hulp bieden. Maar ook verdrietig. Over deze slepende situatie in de Jungle, waarin deze mensen leven met soms zo weinig uitzicht op verbetering. En ik besef weer des te meer, hoe bijzonder het is om in een veilig land te wonen, een warm huis te hebben, een bed om in te slapen, een warme douche en eten in de koelkast. Dank jullie wel voor alle ondersteuning in welke vorm dan ook. Voor meer informatie zie: https://www.teamhelppeople.nl
Zie ook de artikelen:
Sarine Pilon 'Gods liefde uitstralen in Duinkerke'
Sarine Pilon opnieuw naar de Jungle in Duinkerke.
Sarine Pilon 'Dat je ze als mens ziet en niet als een lastig probleem"
