De Fuchsia is geestig
Fuchsia of bellenplant is een geslacht met 107 soorten uit de teunisbloemfamilie (Onagraceae). De meeste soorten zijn struiken. De naam is ontleend aan de Duitse botanicus Leonhart von Fuchs (1501-1566). De meeste soorten van het geslacht Fuchsia komen van nature voor in Zuid-Amerika, maar enkele soorten worden noordelijker gevonden in Mexico en in Nieuw-Zeeland. Het is dus een tropische plant die in Nederland als sierplant wordt gehouden de bloemen hebben een zeer decoratieve klokvorm. Veel soorten bloeien langdurig gedurende zomer en herfst. De laatste bloemen worden in deze tijd rijp en beginnen zaden te vormen. De vrucht is een 0,5-2,5 cm grote, donkerrode, eetbare bes waarin de kleine zaden gevormd worden.
Omdat het woord 'fuchsia' zelf pas in de 16e eeuw ontstond komt de naam niet letterlijk in de grondtekst van de Bijbel voor. Desondanks kent de christelijke traditie en de profetische kleurensymboliek betekenisvolle symbolen toe aan deze levendige tint en bloem. De felle rozetinten ontstaan spiritueel door het mengen van wit (zuiverheid, gerechtigheid en heiligheid) en rood (het bloed van Jezus, opoffering en passie). Dit symboliseert dat de mens door het offer van Jezus is witgewassen en in een intieme relatie met de Schepper mag staan. De kleuren associëren met de belofte uit Ezechiël maakt het ons duidelijk er moet een vernieuwing van het hart komen. Ons denken en doen vernieuwd worden. Ook Paulus schreef woorden van gelijke strekking: En wordt dezer wereld niet gelijkvormig, maar wordt veranderd door de vernieuwing uws gemoeds (Romeinen 12). Er is een verandering van denken nodig. Een nieuw hart ons totaal, alles wordt nieuw! Dit kan God alleen door Zijn Geest. Waar wij niet toe in staat zijn, heeft God gedaan. Hij heeft ons een nieuw hart gegeven. Zo mogen wij leven, dankzij Jezus die het weer leefbaar gemaakt heeft en het kan keer op keer door Hem richting gegeven worden.