De Ossentong is te bewingen
De Gewone ossentong (Anchusa officinalis) is een vaste plant uit de ruwbladigefamilie (Boraginaceae). Hij dankt zijn naam aan de ruwe behaarde bladeren die lijken op een koeientong. De beharing op de bladeren maakt het mogelijk om de ’s nachts gevallen dauw langer ‘vast te houden’ en zo de planten tegen uitdroging te beschermen. De soort is vrij zeldzaam. Het oorspronkelijke verspreidingsgebied ligt in Azië maar de soort is door de mens in Europa geïntroduceerd. De plant houd van zandgronden en groeit bij zeedorpen, in waterwingebieden, langs duinwegen en infiltratiekanalen, in verlaten duinakkertjes, op industrie- en spoorwegterreinen. Jonge bladeren zijn eetbaar. Medisch gezien werd de plant vroeger gebruikt bij milt problemen en als hartversterker gebruikt.
De Gewone ossentong heeft geen directe Bijbelse verwijzing maar wordt direct geassocieerd met de mensentong. Een klein lid dat grote dingen teweegbrengt, maar moeilijk te bedwingen is schrijft Jacobus. Met woorden kun je iemand opbeuren, hoop geven en moed inspreken. Maar iemand ook neerhalen, pijn doen of ontmoedigen inclusief ook jezelf. Zijn onze woorden gif of medicijn? Woorden leggen gewicht in de schaal. Denk maar aan Jezus die de krachtige woorden sprak: “Laat hij die zelf nooit zondigt, de eerste steen maar gooien!” Waarmee hij alle Schriftgeleerden stil kreeg. Wat kracht ging uit van die woorden. En de woorden die Hij tegen de vrouw sprak zaten vol van hoop: “Ik veroordeel u ook niet; ga heen en zondig voortaan niet meer”. Wij gebruiken vaak de uitdrukking "let op je woorden". Vaak bedoelen we daarmee dat de nader de woorden niet moet uitspreken die je niet wilt horen. Maar “let op je woorden” is een aanmoediging om je woorden goed te kiezen en te spreken zoals Jezus dat ook deed.