Doornappel ontneemt ons het zicht
De Doornappel (Datura stramonium), ook wel dolappel, duivelskruid of mollenkruid, is een eenjarige plant uit de nachtschadefamilie (Solanaceae) waartoe ook de Tomaat, Aardappel en Aubergine plant behoren. Het is een zeer giftige plant die hallucinerende stoffen bevat. De 5-10 cm lange trechtervormige bloemen zijn lang evenals de kelk die vijfkantig is. De bloeiperiode loopt van juni t/m oktober. De bloemen zijn wit, soms paars aangelopen. De plant groeit het liefst op zandgrond maar komt algemeen voor in Nederland.
De Doornappel komt niet onder deze naam voor in de Bijbel, maar in sommige christelijke traditie wordt de plant sterk geassocieerd met de boom der kennis in het Paradijs, de duivel en de zondeval vanwege zijn giftige en stekelige aard. De Doornappel symboliseert de dualiteit van verleiding vanwege de trompetvormige bloemen zien er aantrekkelijk uit, maar verhullen de vernietigende en giftige kracht van de stekelige doosvrucht. In Spreuken 31:30 lezen we dat charme bedrieglijk kan zijn en uiterlijke schoonheid vluchtig is. Koningin Jezebel die in de boeken van Koningen bekendstaat om haar opzichtige uiterlijk en schmink, maar haar daden en invloed door de Bijbel zaten vol venijn en moord. We leren van haar hoe gevaarlijk machtsmisbruik, afgodendienst, verleiding en manipulatie zijn. “Waakt en bidt, opdat gij niet in verzoeking komt.” Staat er in Mattheus 26:41 waar Jezus Zijn discipelen waarschuwt in Gethsemane: waakt en bidt, opdat gij niet in verzoeking komt. Waken en bidden zijn namelijk de twee middelen tegen verzoeking — geestelijke alertheid en afhankelijkheid van God. "de geest is wel gewillig, maar het vlees is zwak" is eerlijk en barmhartig waar Jezus onze kwetsbaarheid erkent echter zonder het goed te praten. We hebben Gods hulp nodig omdat onze eigen kracht tekortschiet en waar Jezus die zwakheid gebruikt om in ons zichtbaar te worden.