Ds. Buitendijk 'de weg van hoop'
Op zondag 1 maart 2025, sprak ds. Buitendijk in De Lichtkring in Nieuwerkerk a/d IJssel over de weg van hoop. Dit aan de hand van lezingen uit Mattheus 16 en 2 Petrus 1. We zijn 40 dagen onderweg naar Pasen waarin het niet alleen gaat om de aankomst maar de weg daar naar toe is eveneens belangrijk. Veertig dagen bezinning maar laten we ons ook nog verassen ondanks onze volle agenda ‘s? O ja het is 40dagentijd. Wie herkent dit niet? We moeten meer tijd schenken aan God maar zitten vaker op onze telefoon of laptop. En het is maar goed dat God ook mee gaat op onze weg van hoop. Die weg die ook vaak door onbekend gebied gaat zodat we vertrouwen houden als de we geen goed zicht hebben op die weg.
Jezus ging de berg op met Petrus, Jacobus en Johannes, hetgeen Hij vaker deed als Hij rust zocht. Drie apostelen want met drie getuigen stond een zaak vast in de Bijbel en zo ook deze. Deze drie vormde de innercircle van Jezus. Zij waren er telkens bij net als bij de geschiedenis van Jairis en leerde zo dat Jezus komende sterven niet het einde was. Ja, op een berg heb je overzicht, kun je tot rust komen van alle drukte beneden en om afstand te nemen. Herkent u het het zoeken naar rust en het tijd maken voor God? Want als er ruimte komt gebeurd er vaak wat bijzonders. Zo ook hier in de tekst. Jezus straalt waarop Mozes en Elia verschijnen. Twee gewone en gebrekkige mensen. Maar wat doen ze daar? Ze spreken met Jezus over Zijn komende lijdensweg. Niet over glans en glorie maar over trouw op initiatief van boven.. Een bemoediging voor de mens Jezus. Een hart onder de riem voor op Zijn reis. Een hart onder de riem wie kan dat nou niet gebruiken? Iedereen heeft het nodig want geloven is geen solo project. We hebben het allemaal brood nodig. Maar wie is voor ons een Mozes of Elia?
Petrus de regelaar staat erbij met een mond vol tanden. Hij de flapuit wil drie tenten opzetten. Het is aandoenlijk en herkenbaar. Dit was een kostbaar gebeuren en Petrus wil het vasthouden en bewaren en wil de mooi momenten in zijn leven nou niet vasthouden? Petrus had dit ook maar God laat zich niet vangen op menselijke manieren. Jezus moest door Zijn weg was nog niet ten einde. Koester u momenten maar realiseer dat het geloof dynamisch is. Dan is er nog de wolk. Net als tijdens Israëls tocht door de woestijn en ook nu klink Gods stem. Mijn geliefde zoon luister naar Hem. Goed luisteren is dus meer als begrijpen. Een mens wil altijd maar begrijpen maar Gods zegt hier luister! Luisteren kost tijden vaak nemen we die niet of onvoldoende. Luisteren moeten we leren en als je naar Jezus luister komt Hij tevoorschijn. Maar hoe doe je dat? Het is subtieler als we denken juist omdat Gods stem niet meer klinkt als in het gelezen Schriftgedeelte. Vaak door een lied, gebed, tekst of door de Geest. En zo mogen we dan hoopvol onderweg bleven in Zijn wereld. Nee, het is niet altijd licht en vrolijk maar hoop is vertrouwen ondanks de omstandigheden. Erken dat u niet zonder Jezus kan en blijf bidden. Lukt u dat niet vraag een ander om het voor u te doen.
Na de berg kwam het dal voor Jezus en het gewone leven doemt weer op. Maar de impact van deze gebeurtenis blijf zo lezen we in Petrus. Het had hem geholpen en het gaf hem vertrouwen. Hij is Zijn geliefde zoon en Petrus moedigt ons aan. De glans van Jezus en de stem van God voor onderweg.