Heermoes is hardnekkig
Heermoes (Equisetum arvense) is een plantensoort uit de paardenstaartfamilie (Equisetaceae). De plant wordt ook wel 'roobol', 'akkerpaardenstaart', 'kattenstaart' of 'unjer' genoemd. Het is een maximaal 40 cm hoge vaste plant. In het voorjaar verschijnen er bladloze stengels met sporenaren op de top.
De stengels hebben een holte die kleiner is dan een derde van de doorsnede van de stengel. De zijtakken staan in kransen rondom de stengel. De soort maakt veel wortelstokken die diep de grond in gaan en horizontale vertakkingen vormen. Heermoes is lastig te bestrijden. De wortelstokken groeien meters diep de grond in en vertakken zich daarnaast in het horizontale vlak sterk. Ze breken gemakkelijk en slaan tijdens de groei een voedingsvoorraad op. Bij schoffelen of ploegen worden de wortelstokken in kleine stukken gebroken die opnieuw zullen uitlopen. Daardoor is mechanisch of handmatig verwijderen vrijwel onmogelijk. De plant is resistent tegen veel bestrijdingsmiddelen. Deze eigenschappen dragen ertoe bij dat de soort als een hardnekkig ongewenst groen (onkruid) wordt beschouwd.
Heermoes wordt niet met name genoemd in de Bijbel zelf maar net als bij andere hardnekkige woekerplanten en distels wordt heermoes door tuiniers nog wel eens verbonden met de vloek over de aarde na de zondeval ("in het zweet des aanschijns zult gij brood eten") en de moeizame strijd tegen 'onkruid' in de menselijke tuinen. Daarnaast wordt de plant door zijn onuitroeibaarheid, vanwege het diepe wortelstelsel, aangehaald als beeld voor de hardnekkigheid van kwalijke gewoonten die niet zomaar te 'wieden' zijn, of juist als symbool van onverwoestbare overlevingskracht. Het woord onverwoestbaar komen we slechts een keer voor in de Bijbel namelijk in de brief aan de Hebreeën (hoofdstuk 7, vers 16). Daar wordt gesproken over het priesterschap van Jezus Christus, dat niet afhangt van een menselijke wet of afkomst, maar gevestigd is op de kracht van een onverwoestbaar leven. Iets wat nooit meer stuk gaat of slijt we kunnen het ons nauwelijks voorstellen. Ds. R. Heij schrijft daarover: “En in Hebreeën 7 lees je over de aanstelling van Jezus als hogepriester. Dit is een uniek hoofdstuk in de bijbel. Hier lees je dat God zelf Jezus heeft aangesteld als hogepriester. God zegt in dit hoofdstuk tegen je: Ik heb voor jou de volmaakte en blijvende hogepriester aangesteld, Jezus mijn Zoon. God heeft dat gedaan omdat Hij met jou wil omgaan. God heeft de wereld deze volmaakte en blijvende hogepriester gegeven omdat Hij met al zijn schepselen wil omgaan. Daarin zie je Gods liefde. Ik had het net over Gods woede over de zonden. God kan de zonde niet verdragen, dat maakt Hem woedend. Maar het is Gods liefde dat Hij jou van zijn woede wil redden. Om dat mogelijk te maken komt God met het priesterschap. Want de priester staat tussen God en mensen in. De priester bedekt met bloed je zonden en hij pleit om vrijspraak voor jou.” Onverwoestbare priesterschap en onverwoestbare liefde. Je zou bijna zeggen hardnekkige liefde die niet te ontwijken en uit te roeien is.