Excursie naar Schiedam
Hoe je als zieke tot troost kunt zijn
Om met wonderbaarlijke verhalen in aanraking te komen hoef je niet ver weg. Op 18 april gaan we op excursie naar Schiedam en bezoeken daar onder andere de Liduina basiliek (zie de folder van Vorming & Toerusting). Wat is het bijzondere verhaal van Liduina? Ze was een meisje, dat toen ze 15 jaar was, op het ijs viel en een rib brak. De straat waar het gebeurde heet nu de Kreupelstraat. Er ont wikkelde zich een abces op de plek van de breuk. Er vormden zich meerdere ontstekingen. Ze leed pijn tot aan haar dood. Wormen vraten haar aan, maar toch verspreidde ze een geur als van welriekende kruiden volgens haar hagiografie. Nadat haar biechtvader, Jan Pot, haar aan moedigde de Passie van Jezus te overwegen, kreeg ze daardoor zoveel voldoening, dat ze haar ziekte nog niet wilde ruilen voor een Weesgegroet. Door deze houding maakte ze grote indruk op de vele bezoekers, die zij kreeg en vooral op chronisch zieken voor wie zij een grote troost was. Velen kwamen opgemonterd bij haar vandaan. Haar lijden was een voorbeeld van heldhaftig lijden in de liefde van God tot de mensen. Uiteindelijk leefde ze, naar verluidt, alleen nog op de Hei lige Hostie (voedselonthouding). Liduina beleefde visioenen, waarin zij samen met haar engelbewaarder Rome, het Heilig Land, hemel, hel en vagevuur bezocht. Tijdens een van haar reizen naar het paradijs zag zij een rozenstruik. Haar engelbewaarder gaf haar een tak en vertelde haar, dat ze niet zou sterven voordat alle rozen ontloken waren. Pas na achtendertig jaar lijden kwam er een eind aan haar leven. In haar laatste visioen zag zij een bloeiende rozenstruik en ze stierf met een roze gloed over haar gelaat, alsof er nog iets in haar doorleefde. Het verhaal gaat, dat ze een portemonnee had, die op wonder baarlijke wijze voortdurend opnieuw gevuld werd. Wat kan de ziekte van Liduina geweest zijn? Ze was verlamd en aan één oog blind.
Op het eind van haar leven was ze uitgehongerd. Er zijn allerlei suggesties gedaan van multiple sclerose tot hysterie, van anorexia tot reuma en van bottuberculose tot kinderverlamming. Wat vaststaat is, dat ze heel weinig at en in leven bleef door het heilig brood. Dat doet het sterke vermoeden rijzen, dat ze een gebrek had aan vitaminen en dan vooral aan vitamine A. Er worden tandvleesbloedingen beschreven wat kan duiden op een gebrek aan vitamine C. Gebrek aan vitamine B kan lij den tot krachtsverlies. Ze heeft 35 jaar lang het bed gehouden. Een val met als gevolg een gebroken rib, lijkt volgens de literatuur hier over nauwelijks tot deze ziekten te kunnen leiden. Wat dan wel? Men vermoedt toch een vorm van hysterie. In Lourdes hangen vele krukken van zieken, die ineens weer konden lopen. Ook van Liduina is bekend, dat zij in het begin van haar ziekbed soms uit bed sprong en kon lopen. Artsen zien dit als een aanwijzing voor hysterie. Dat Liduina jarenlang niets at, is vooral een bewering van haarzelf. Ze verdeelde voedsel en drank onder de armen. Ze had visioenen over de hemel waar rijke maaltijden genuttigd werden. Zo zou ze een afkeer gekregen kunnen hebben van het aardse voedsel, een kenmerk van anorexia. Liduina had ook verwondingen aan voor hoofd en kin, die ze mogelijk zichzelf toe bracht. En het kan niet anders dan dat ze ook doorligplekken heeft gehad. Ze scheurde, zo wordt getuigd, zelf stukken vlees van haar lichaam om de pijn van haar zwellingen te ver zachten. Door haar visioenen werd ze populair en bloeide ze op. Mensen kwamen naar haar luisteren. Wellicht voelde Liduina zich hier door gezien. Door haar lijden ging ze op zoek naar een beter hemels bestaan, dat ze uiteindelijk vond. Het wonder van Liduina is eigenlijk dat ze met haar kwalen zo lang in leven is gebleven: een wonderlijke zieke. Op 17 april 1433 werd Liduina op het kerkhof van de Sint Janskerk in Schiedam begraven. De kist werd niet in de aarde gezet en ook niet met aarde bedekt, maar stond op balken die dwars over de bodem van het graf lagen. Liduina had uitdrukkelijk verzocht haar stoffelijk overschot niet met aarde in contact te brengen, omdat zij zelf lange tijd geen voet op de grond had gezet. In 1890 werd ze door paus Leo XII heilig verklaard. Zij is de patrones van zieken, schaatsers en Schiedam. Op 18 april mee op excursie naar Schiedam? Meld je aan. Dit kan tot 2 april via [email protected]
Door: Ad Uijtdewilligen en Anton Sinke.