De Paarse dovenetel is vredig
De Paarse dovenetel (Lamium purpureum) is een plantensoort uit de lipbloemigen. Het is een algemeen voorkomende soort. En in tegenstelling tot zijn broer de Brandnetel is hij weliswaar behaard maar steekt hij niet. Je ziet de plant overal en hij bloeit al vroeg in het voorjaar hetgeen hij volhoud tot in november. Het plantje is belangrijk omdat hij nectar levert aan de bijen die in het vroege voorjaar.
De Paarse dovenetel wordt niet direct genoemd in de Bijbel maar toch sluit de symboliek van de plant aan bij veel Bijbelse thema's. De Bijbel gebruikt planten en bloemen vaak als metaforen voor geestelijke lessen en de Paarse dovenetel past goed binnen de Bijbelse symboliek die te maken heeft met nederigheid, vrede en innerlijke zuiverheid. De Bijbel leert dat de zachtmoedigen de aarde zullen erven. De Paarse dovenetel weerspiegelt dit idee door zijn bescheiden groei en stille schoonheid. Hij woekert niet en dit weerspiegelt Bijbelse nederigheid. Paarse dovenetel symboliseert vrede zonder conflict. Dit sluit aan bij Bijbelse teksten over vredestichters. De plant staat voor kalm geloof en zachte gehoorzaamheid in plaats van angst of dwang. De Paarse dovenetel beschermt zichzelf door uiterlijk, niet door schade. Dit weerspiegelt Bijbelse wijsheid. De Schrift benadrukt wijsheid vaak als een vorm van bescherming. Paarse dovenetel symboliseert bescherming die wordt geleid door begrip in plaats van geweld.
Het woord ‘vrede’ in het Nieuwe Testament heeft meerdere betekenissen. Bij vrede (1) denken veel mensen aan leven zonder oorlog of strijd vrede tussen verschillende volken (Lucas 14:32), maar ook om vrede tussen bijvoorbeeld familieleden (Matteüs 10:34; Lucas 12:51). In de meerdere brieven in het nieuwe testament worden christenen aangemoedigd om de vrede te bewaren in hun relatie met andere mensen, vooral met medegelovigen (Romeinen 14:19; Efeziërs 4:3; Hebreeën 12:14). Een bijzondere betekenis van vrede (2) in het Nieuwe Testament is de vrede tussen God en de mens dankzij Jezus Christus. Voordat de mens tot geloof kwam, was de mens namelijk vervreemd van God (Efeziërs 4:18; Kolossenzen 1:21). Soms betekent vrede (3) in het Nieuwe Testament vrede en rust in iemands hart, een vrede die door God geschonken wordt (Filippenzen 4:7). Jezus groette (4) zijn leerlingen met de zin ‘Ga in vrede’ (Marcus 5:34). Deze begroeting is meer dan een gewone groet: met het uitspreken van de vrede wordt deze vrede daadwerkelijk aan iemand geschonken.