Ds. Buitendijk 'samen het lichaam van Christus met kwetsbare delen'
Op zondag 8 maart 2025, sprak ds. Buitendijk in De Lichtkring in Nieuwerkerk a/d IJssel en sprak over het samen het lichaam van Christus met kwetsbare delen zijn aan de hand van 1 Korintiërs 11 en 12.
Sommige bijbel teksten komen steeds terug omdat ze dichtbij komen zo ook de tekst van vandaag. Het is geen abstractie maar het gaat hier om het hier en nu. En hoe wij een gemeente vormen en zijn zo opende Buitendijk. Paulus schrijft in hoofdstuk 11 over de vreet- en zuippartijen tijdens de maaltijd van de Heer en de verschillen tussen arm en rijk. Zo niet laat hij hun weten en roept ze op tot zelfbeproeving. En leert de gemeente hierin samen 1 gemeente te worden. Zien we ze de ander, degene die niet gemist kan worden? Hebben we liefde voor de gemeente of is alles een vanzelfsprekendheid geworden? Er gaat veel goed maar missen de ander wel? Zoeken we elkaar op? Paulus schrijft zie dat lichaam met veel delen. Als je last heb van een lichaamsdeel dan kan je dat eenvoudig weg niet thuis laten als je op pad moet. Maar dat doen we in de kerk wel. Daar mogen we samen Zijn handen, voeten en stem zijn. Zijn aanwezigheid binnen en buiten de kerk zijn. Niemand kan zeggen ik hoor er niet bij. Soort zoekt soort zeggen we vaak en in de kerk is dat vaak niet anders. Daar staan de handen bij de handen en de voeten bij de voeten. Maar zo werkt het niet schrijft Paulus. Zelfredzaamheid is geen christelijke deugd. Een lichaam dat alleen uit voeten bestaat is eng en nutteloos, het kan niet functioneren.
De zwakken zijn het meest nodig hetgeen niet past in onze cultuur van sterk en stoer zijn. Het zijn de worstelaars, de ouderen, de zieken, de randkerkelijken, de altijd nee zeggers en ga zo maar door. Paulus schrijft daarover als de meest noodzakelijke leden. Het is bij uitstek de groep die wij lastig vinden en toch schrijft Paulus dit. Schamen we ons voor deze leden omdat ze anders zijn en ogenschijnlijk niet in de kerk passen? Stelt u zich weleens de vraag bij welke groep u hoort? Hoe gaan we hiermee om? Zien we ze wel of zijn ze al teleurgesteld vertrokken. Is dat nu het lichaam van Christus? Zorg goed voor ze schrijf Paulus een duidelijke opdracht. Hoe kunnen wij als Christus voor hen zijn? Valt het ons nog op als ze er niet zijn? Hadden we niet meer kunnen doen en voelen we ons hier schuldig over? Het is het lichaam van Christus met groeipijn, als een been met slaap. Het zit aan het lichaam maar je voelt het niet meer.
Hoe ouder we worden hoe meer zorg we nodig hebben. Ook het lichaam van Christus vereist zorg. Dat kost aandacht en tijd want het moet ademhalen. Vraagt u zich weleens af wat Paulus ons zo schrijven in dit verband? Christus lichaam mag zijn samenhang niet verliezen en daarom is die zorg nodig. Zorg is zien en kennen is dragen. Zo is zorg geen controle dus spreek elkaar aan in liefde net zoal Paulus deed bij de Korintiërs zonder verwijt. Gemeente zijn is geen kwestie van structuren en procedures maar van mensen. Begin klein en oprecht en wees niet bang voor afwijzing. Als je tegen iemand zegt ik mis je is dat geen terechtwijzing maar een uiting van liefde. Iedereen hoort erbij dus kijk naar wat je kunt en niet naar wat onmogelijk is want de ideale gemeente bestaat niet. Kijk naar Hem die ons redde Hij houd van ons en wij mogen oefenen in Zijn stijl. Uit zwakheid en in liefde. Ging het hier over u of de ander? Het ging over beide want het lichaam van Christus is meer als u alleen. Deel in die vreugde tot Hij terugkomt.