Fluitenkruid duidt op de Hemelvaart
Fluitenkruid (Anthriscus sylvestris) is een plant uit de schermbloemenfamilie (Umbelliferae of Apiaceae). De soort komt in Nederland algemeen voor, in het bijzonder op plaatsen die met gras begroeid zijn. De plant komt talrijk voor in wegbermen die hierdoor volledig wit gekleurd worden. Het fluitenkruid dankt zijn naam aan het feit dat van de stengel fluitjes gemaakt kunnen worden. Om een fluit te maken moet bij een holle fluitenkruidpijp, met onderaan een dichte knoop, ongeveer halverwege een snee overlangs gemaakt worden wat in overdrachtelijke zin kan duiden op vreugde, lofzang en het vieren van het leven.
Hoewel Fluitenkruid zelf niet direct in de Bijbel wordt genoemd, sluit de symboliek ervan aan bij Bijbelse thema ’s over Hemelvaart, onschuld, puurheid, kwetsbaarheid, opstanding en vreugde. Binnen de christelijke traditie wordt fluitenkruid vaak gebruikt als symbool voor de wolk waarin Jezus opsteeg bij Zijn Hemelvaart. De wolkachtige, witte schermen verbeelden de overgang van de aardse naar de hemelse sfeer. Omdat het een vroege bloeier is met een holle, breekbare stengel, staat het ook symbool voor de kwetsbaarheid van het leven, maar tegelijkertijd voor de uitbundige kracht van de opstanding en het leven.
Ds. S. Honing, predikant in de Capelse Ontmoetingskerk schreef over Hemelvaart: “Als we voortaan met één christelijk feest minder zouden moeten doen, welk feest zouden we dan het beste kunnen afschaffen? Waarschijnlijk antwoord je met: Hemelvaart. In het lijstje van de grote christelijke feesten staat bij de meeste mensen dit feest helemaal onderaan. Ik heb weleens iemand horen vertellen over het verdriet dat de leerlingen ervaren moeten hebben toen ze Jezus zagen weggaan. Voortaan moesten ze het zonder hun meester doen. Dat verdriet zou natuurlijk heel begrijpelijk zijn geweest. Wij zijn ook verdrietig als er iemand overlijdt of afscheid neemt. Maar het opvallende is dat we juist over de leerlingen lezen dat ze na de Hemelvaart in grote vreugde teruggingen naar Jeruzalem. Het afscheid was niet verdrietig, maar juist een reden voor grote vreugde. Zo ziet Jezus het zelf ook. Hij zegt: ‘Maar dit is de waarheid: het is goed voor jullie dat Ik ga, want als Ik niet ga zal de pleitbezorger niet bij jullie komen, maar als Ik weg ben, zal Ik Hem naar jullie zenden.’ (Johannes 16:7). Jezus gaat weg, maar juist daardoor opent Hij de weg voor de Heilige Geest. De Geest die niet gebonden is aan één plek, maar die altijd overal kan zijn. Hemelvaart is het feest dat de opmaat is naar God met ons: altijd en overal. Dat is reden tot grote vreugde!”