Nieuwsbericht toevoegen Overdenking toevoegen Agenda-item toevoegen

Wat doet de geur van de Jasmijn met ons?

Jasmijn is een struik (De schaduw van de Tamarisk) uit de olijfamilie (Oleaceae). De soorten komen voor in de tropische en subtropische delen van de Oude wereld tot in China en op eilanden in de Grote Oceaan. Verschillende Jasmijn soorten worden gekweekt. De grootbloemige jasmijn en de Arabische jasmijn worden gekweekt voor het maken parfums. Jasmijnbloemen worden gebruikt voor het maken van Jasmijn thee.

Hoewel de Jasmijn struik niet direct in de Bijbel wordt genoemd, herinnert de Jasmijn ons er aan dat Gods schepping uitgestrekt en divers is, en veel verder reikt dan wat expliciet in de Bijbel wordt genoemd. Als christenen kunnen we de Jasmijn waarderen als onderdeel van Gods glorieuze schepping. Je zou kunnen overwegen hoe de delicate aard en zoete geur van jasmijn zuiverheid en toewijding kunnen vertegenwoordigen, vergelijkbaar met de eigenschappen die vaak met geloof in de Bijbel worden genoemd. Daarnaast kunnen bij het onderzoeken van Bijbelse thema's verschillende bloemen dienen als metaforen voor geestelijke groei en vernieuwing. De zuivere witte kleur van jasmijn staat voor onschuld, zuiverheid en goddelijke liefde – eigenschappen die vaak met de Maagd Maria worden geassocieerd. De zoete geur van de bloem kan worden gezien als de "geur van Christus" genoemd in 2 Korintiërs 2:15, die ons eraan herinnert het zoete aroma van Gods liefde aan anderen te verspreiden.

Ds. J. Douma: "En wij zijn geroepen om de geur van Christus te verspreiden (Korintiërs 2:14): God zij gedankt dat hij ons, die één zijn met Christus, in zijn triomftocht meevoert en dat hij overal door ons de kennis over hem verspreidt als een aangename geur. Geuren hebben een krachtige werking zoals parfum, wierookgeur, de rook van sigaretten, weed of de benzinegeur. Elke geur roept direct iets positiefs of negatiefs in je op. Of het stinkt of het ruikt lekker. De bijbel maakt dus duidelijk dat wij een geur van Christus mogen zijn. En dan leren we in elk geval twee dingen. We zijn allereerst voor Gód een geur van Christus. God in de hemel geniet ervan dat wij op aarde een geur van Christus zijn. Zoals in de tijd van het Oude Testament de geur van de offers opsteeg naar de hemel, zo mogen we nu als christenen geurige offers voor God zijn. Hij verheugt zich erover dat wij geurige gaven voor Hem zijn. 

En vervolgens leren we ook dat het geur van Christus zijn twee uitwerkingen heeft. Voor mensen die gered worden is het een heerlijke geur, die ze graag opsnuiven: ‘Zo, wat ruikt dat lekker!’ Voor mensen die verloren gaan is diezelfde geur een stank, waarvoor ze hun neus dichtknijpen: ‘Hè, wat stinkt dat!’ Het is dus één en dezelfde geur. Als christenen hoeven we niet twee geuren te verspreiden: een heerlijke geur, zodat mensen worden getrokken tot Christus en een vieze stank, zodat mensen worden afgestoten. Zo is dat ook in het dagelijkse leven: wat de een een heerlijke geur vindt, vindt de ander juist stinken. Wierook bijvoorbeeld, of vers gemaaid gras. Het beeld van geur van Christus zijn, legt sterk de nadruk op het element van onze houding als christenen. Het heeft te maken met de sfeer die we meebrengen, waar we ook zijn. 

En daarom wil ik je vandaag deze vraag stellen: Wat ervaren mensen als ze met jou in aanraking komen? Komen ze dan binnen in een sfeer van liefde en aanvaarding, van verbondenheid en kracht?  Of worden ze geconfronteerd met zelfgenoegzaamheid en trots, met controlezucht en egoïsme? Want echt, mensen proeven heel snel wat je als het ware uitademt, en ze voelen heel snel aan wat voor klimaat je met je meebrengt. Wat ruiken mensen als ze met jou omgaan? Een geur van Christus?"

Naar het overzicht